😂Ongelukje met de “Posiflush”.

Op pad met een leerling verpleegkundige voor PICC-verzorging (soort infuus) 😂 In de auto hadden we een gesprek over de stappen die ze zou gaan doorlopen. “Welke volgorde hou je aan?” “waar let je op”? en natuurlijk mijn favoriete vraag: “Waarom?” Misschien een beetje rebels, maar “waarom” blijft mijn favoriete vraag. Je leert immers het meest als je echt begrijpt waarom je iets doet. Eenmaal binnen begint ze aan de handeling. Zichtbaar geconcentreerd pakt ze haar spullen bij elkaar. Ik zit op een stoel ernaast te kletsen met de cliënt en houd een schuin oog op haar. Ze ontlucht de Posiflush (soort spuitje water), maar de spuit is nog wat stroef en ze zet iets te veel druk en… daar gaat een straal recht omhoog! Ik kijk omhoog en zie een druppel aan het plafond hangen. Om mijn lach in te houden, bijt ik op mijn tong, maar als ik naar haar en de cliënt kijk, schieten we alle drie in de lach. Met een knipoog geef ik haar de tip: “Eerst de zuiger even terughalen voordat je ontlucht, zo haal je die druk van de nieuwe spuit af.” Deze momenten blijven hangen – even samen lachen en weer een ervaring rijker. Hadden we tóch niet alles doorgesproken. Ps. Ik heb haar op de terugweg blij gemaakt met verhalen over mijn minder soepele momenten.