Poeh nu ga ik eerst even plassen. Oh nee 1.2* belt. Hmm… misschien heeft hij veel pijn. Oke, ik loop daar eerst even heen en dan ga ik écht plassen. Verpleegkundigen die dit niet herkennen zijn net als unicorns 😉
Zou je ooit weer terug willen naar het ziekenhuis wordt regelmatig gevraagd. Eerst schudde ik zeer fanatiek “NEE” op die vraag. De hectiek van de afdeling met daarbij de zorg voor veel patiënten. Waardoor je soms keuzes moest maken tussen patiënt A en patiënt B, terwijl mijn eigen hart fluisterde dat ik niet wilde kiezen.
Inmiddels schud ik niet meer zo fanatiek “nee”. In de ruim 10 jaar als verpleegkundige heb ik veel geleerd. Prioriteiten stellen, tevreden zijn met een tikje minder dan perfect, veel vakinhoudelijke kennis, maar ook voor mezelf leren zorgen. Immers “je kan alleen voor een ander zorgen als het goed met jezelf gaat” is niet voor niks een bekende uitspraak.
Dus op de vraag of ik ooit terug zou willen naar het ziekenhuis? JA, maar dan WEL met de kennis en kunde die ik nu heb. Dezelfde kennis en kunde die ik leerlingen & verpleegkundigen mag aanleren. Want naast vakinhoudelijke kennis, zou dat verplichte kost moeten zijn!
Er wordt hard gewerkt om de beste zorg te leveren voor patiënten, goed contact te hebben met familieleden en natuurlijk fijn samen te werken met collega’s.
Hoge werkdruk? Of fijne werkdruk? Ik denk dat het kan met de juiste kennis en kunde. Om van hoge werkdruk te switchen naar fijne werkdruk. Daarover denk ik heel graag mee!
* Vertaling: patiënt op kamer 1, liggend op het tweede bed (bij het raam) belt.