Nachtdienst avonturen: van ziekenhuis naar thuiszorg…
In het ziekenhuis was ik met heel veel collega’s in hetzelfde gebouw. Ook beveiliging in de buurt en die magische kast vol met alle mogelijke materialen. Een goede voorraad binnen handbereik stelt mijn verpleegkundige hart altijd gerust.
Met mijn overstap naar de thuiszorg werd ik gevraagd om een paar nachtdiensten te draaien. Natuurlijk, geen probleem! Heerlijk, die nachten!
Vooraf check ik nog even bij de avonddienst of de ‘voorraad die officieel niet bestaat’ in de auto compleet is. Je weet maar nooit wanneer je iets nodig hebt en die magische kast bestaat hier niet… 😂
Dan begint de dienst. Ik check de route, lees over de cliënten en ga op pad. Midden in een uitgestorven dorp moet ik een nachtcontrole doen. Mevrouw was gevallen en had een flink bloedende wond gehad.
Ik parkeer, pak de grote sleutelbos en stap uit. Prop nog wat reserve wond materialen in mijn tas. Goede voorbereiding is het halve werk en daar… een auto. Met de kofferbak open 😱
Mijn hoofd vult zich met horrorverhalen. Moet ik kijken? Negeer ik het? Uiteindelijk houd ik de sleutelbos strategisch in mijn hand (dank aan die ene reclame) en loop dapper naar de auto.
Wat blijkt?
Helemaal niets. Niks. Nada.
Maar goed, met een hartslag van 150 doe ik de kofferbak dicht. Wel zo aardig als het gaat regenen.
Op een drafje snel naar de nachtcontrole en weg van die auto 😂
